Rezerwat Łężczok
May 22, 2008 on 12:47 am | In ptaki, Gliwice i okolice, zwierzęta, rezerwat, przyroda | Comments OffRezerwat Łężczok położony jest w dorzeczu rzeki Odry na północ od Raciborza. Chroni liczne zachowane tutaj zespoły leśne i ostoje ptaków.
Najlepiej odwiedzić Łężczok o świcie. W maju wyjechać z domu trzeba więc jeszcze przed piątą.
Unoszące się mgły tworzą tajemniczą otoczkę, przez które przebija się czerwonawe jeszcze światło.
Stawy, trzcina i groble tworzą ciekawe połączenie. Czasami dobiega z nich odgłos dmuchania w butelkę. Hmmm, czy to bąk, tak dmucha, a może ekipa pijanych wędkarzy nie zakończyła jeszcze imprezy
Starodrzew. W dziupli można spotkać nie jedno dzikie zwierzę.
Sympatyczne ścieżki rezerwatu Łężczok zapraszają do spacerów ze statywem na ramieniu.
Czosnek niedźwiedzi pokrywa dno lasu szczelnym dywanem, aż po horyzont. A jaki unosi się w powietrzu czosnkowy zapach, to nawet nie potrzeba mówić.

Łabędzie latają załatwiając swoje własne sprawy
Inne łabędzie spokojnie żerują,

choć niektóre dalej śpią, lub robią poranną toaletę

Łyska coś tam wyciąga spod wody i wsuwa do dzioba.

Głowienka pływa tam i nazad
Gęś gegawa gęga sobie
Hełmiatka świeci swoim czerwonym dziobem

Kormorany mają swoją tajemniczą, niedostępną wyspę.
Maki już kwitną, a właściwie to jeszcze nie wiem czy to mak, czy też nie mak.
Kto rano wstaje, ten … Łężczok piękny dostaje ![]()
Gliwice i okolice, przyroda, ptaki, rezerwat, zwierzęta
News pochodzi z: Jacek Krywult
Suchogórski Labirynt Skalny (Doły Piekarskie)
February 2, 2008 on 6:02 pm | In drzewa, Gliwice i okolice, ścieżka dydaktyczna przyrodnicza, przyroda | Comments OffNa granicy Tarnowskich Gór i Bytomia utworzono nowy Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy. Mieszkańcy Bytomia nazywają go Suchogórski Labirynt Skalny (w końcu leży przy opłotkach dzielnicy Bytomia, Sucha Góra), a mieszkańcy Tarnowskich Gór nadali mu mniej romantyczną nazwę Doły Piekarskie.
Piekarskie Doły zajmują obszary wyrobisk górniczych z początków XX wieku. Wydobywano tutaj dolomit i rudy żelaza. Potem wydobycie porzucono, wszystko porosło lasem i pozostał sympatyczny, pofałdowany zakątek, pełen wzgórz, stromych grzbietów, wąwozów i oczek wodnych. Wszystko to razem tworzy skomplikowany i uroczy labirynt.
Dolomitowe ostańce skalne? Dlaczego nie? Dolomit, to przecież sprawca całego tutejszego zamieszania.
Sucha Góra, najwyższy szczyt w okolicy (351m n.p.m.). Widok jest bardzo rozległy i przypomina panoramy górskie.
Przez Doły Piekarskie przebiega fragment niemieckiej linii obrony B-2 poprowadzonej od Siewierza do Miedar. Wykorzystano ukształtowanie tutejszego terenu na budowę walcowatych bunkrów, stanowisk karabinów maszynowych tzw. kochbunkrów.
Czyż olsza czarna, to nie jest cudowne drzewo? Na zdjęciu widać kotki męskie i żeńskie, oraz stare szyszkowate owocostany.
Jemioła rosnąca na brzozie brodawkowatej.
W lesie spotkać można wiele śladów dzików i tropów saren. Dwie z nich tak się zagapiły we wzajemnych zalotach, że prawie na mnie wleciały.
Spośród drzew królują tutaj grab, lipa drobnolistna, brzoza brodawkowata, modrzew, olsza czarna, sosna, robinia akacjowa i klon. Czyli całkiem sporo nasadzono lub samo narosło.
Huby szczelnie pokrywają przewrócony pień drzewa.
drzewa, Gliwice i okolice, przyroda, ścieżka dydaktyczna przyrodnicza
Jacek Krywult
Powered by WordPress with jd-sunset theme design by John Doe.

















